
Η προσέγγισή μου
Εμείς οι ίδιοι χτίζουμε ή γκρεμίζουμε τη ζωή μας με τις πεποιθήσεις μας για την πραγματικότητα.
Όσο βάσιμες και αυτονόητες κι αν φαίνονται αυτές οι πεποιθήσεις, όσο τις θεωρούμε δικές μας, θα παίζουμε όλη μας τη ζωή το ίδιο θλιβερό σενάριο. Ποια είναι η ουσία της δουλειάς μου; Θα αναζητήσουμε τις αιτίες του προβλήματος μέσα μας και θα τις εξαλείψουμε.
Το σύστημα των πεποιθήσεων κληρονομείται, όμως υπάρχει ένας τρόπος με τον οποίο επικυρώνουμε το πρόγραμμα των γονιών μας και συμφωνούμε να επαναληφθεί στη δική μας γενιά: η κατάκριση των γονιών μας. Στο κατάστημα του Θεού αυτό είναι το ακριβότερο εμπόρευμα — το πληρώνουμε με την αποτελεσματικότητα όλης μας της ζωής. Έτσι, η διόρθωση της στάσης απέναντι στους γονείς είναι το πρώτο, το κύριο κλειδί για να λυθούν οι πιο βαριές προκλήσεις της μοίρας, στο επίπεδο της αιτίας.
Το χάσμα ανάμεσα στις πεποιθήσεις και στην πραγματικότητα το υποσυνείδητο το κολλάει με ένα συναίσθημα. Τα συναισθήματα προκαλούν ταυτόχρονα μια αντίδραση του σώματος [που την ονομάζουν και αρρώστια] και μπλοκάρουν τη λογική συμπεριφορά του ανθρώπου [αυτό που έχουμε συνηθίσει να λέμε χαρακτήρα].
Το συναίσθημα που εκτροχιάζει τη ζωή μας είναι στην ουσία ένα — το παράπονο: προς τους άλλους, προς τον εαυτό μας [αυτοκατηγορία], προς τον Θεό [τη μοίρα]. Χωρίς να ξεπεράσουμε το παράπονο σε μια συγκεκριμένη κατάσταση, το πρόβλημα δεν λύνεται. Το παράπονο γεννιέται από λανθασμένες πεποιθήσεις όπως «δεν μου φέρονται έτσι», «αξίζω κάτι καλύτερο» κ.λπ. Η απάρνηση του παραπόνου μέσα από την αποκάλυψη των πεποιθήσεων που το συντηρούν είναι το δεύτερο κλειδί, στο επίπεδο της συνέπειας. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι συνέπεια του παραπόνου προς τους γονείς. Σκοτώνει την επιθυμία για επικοινωνία και για δράση. Την αυτοεκτίμηση θα την αποκαταστήσουμε πρώτη.

Η ζωή διέπεται από αμετακίνητους νόμους.
Οι νόμοι αυτοί είναι αγαθοί.
Το σύμπαν δημιουργήθηκε για χάρη του ανθρώπου.
— η θέση του πιστού ανθρώπου
Τι προτείνω να κάνουμε
Στα σεμινάρια και στις συνεδρίες δίνω έναν τεχνικά πολύ απλό τρόπο τακτικής, αυτόνομης δουλειάς με τον εαυτό, που δεν απαιτεί πολλούς πόρους. Είναι μια λογική σύνθεση των πιο αποτελεσματικών προσεγγίσεων που συνάντησα στη ζωή μου. Το μόνο που θα χρειαστεί από εσάς είναι 15 έως 30 λεπτά την ημέρα και ένα ήσυχο περιβάλλον. Όμως αυτή η πρακτική δείχνει τον ίδιο τον εαυτό στο αληθινό του φως, και γι’ αυτό ταιριάζει μόνο σε όσους αποφάσισαν οριστικά να αλλάξουν τη ζωή τους.
ΣυνεδρίεςΔεν πρόκειται για ιατρική φροντίδα.
Όρια της εργασίας
Πώς εντοπίζω την αιτία
Για τη διάγνωση χρησιμοποιώ το σύστημα της Γερμανικής Νέας Ιατρικής (ΓΝΙ) του εξαίρετου γιατρού Χάμερ. Πληρέστερο, τυπικά περιγεγραμμένο σύστημα της σχέσης ανάμεσα σε ένα ψυχολογικό γεγονός και στην αντίδραση του σώματος δεν υπάρχει σήμερα. Γι’ αυτό την ονομάζουν και αληθινή ψυχοσωματική, ξεχωρίζοντας τον όρο από τον εσωτερισμό της Λιζ Μπουρμπό, της Λουίζ Χέι και άλλων. Στην πρακτική μου όμως η ψυχοσωματική είναι ένα σύστημα διάγνωσης που δεν δίνει εργαλεία για τη λύση των προβλημάτων.
Και στο τέλος φτάνουμε στην πιο σημαντική κατανόηση: για κάθε θεραπεία απαραίτητη προϋπόθεση είναι η Χάρις του Θεού. Αποκτάται με την ταπείνωση, που στη σημερινή γλώσσα σημαίνει συνειδητοποίηση. Ελπίζω η δουλειά μου να οδηγεί ακριβώς εκεί.

Θα τρελαινόμουν από την αδικία αυτού του κόσμου, αν δεν ήξερα ότι την τελευταία λέξη θα την πει ο Κύριος και Θεός.
— Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης


Από πού ξεκίνησε
Ασχολούμαι με την ψυχολογική συμβουλευτική με πτυχίο κλινικής ψυχολογίας· σε αυτή τη δουλειά πέρασα τα τελευταία 10 χρόνια. Πριν από αυτό έκανα καριέρα στη φαρμακοβιομηχανία, και ακόμη νωρίτερα πέρασα χρόνια ιδρύοντας και διευθύνοντας επιχειρήσεις· έχω μεταπτυχιακό στα οικονομικά. Τον δάσκαλό μου (και επαγγελματικό και πνευματικό) τον γνώρισα πριν από 22 χρόνια, όταν βρέθηκα τυχαία στο ιατρείο του για μια εξέταση με τη μέθοδο Voll. Τότε είδα κάτι «πραγματικά αληθινό» μέσα στον ωκεανό των απατηλών και ανούσιων πραγμάτων της ζωής μου. Κι αν και αυτό με ώθησε να τελειώσω μαθήματα διάγνωσης με τη μέθοδο Voll, να δουλεύω με τη συσκευή δεν κατάφερα να μάθω — γι’ αυτό χρειάζεται ένα πολύ σπάνιο ταλέντο.
Η ιδιωτική μου ψυχολογική πρακτική ξεκίνησε όταν ο μέντοράς μου δέχτηκε να κάνουμε μαζί συνεδρίες, έως 9 ώρες την εβδομάδα (συν δύο με τρεις ώρες προσωπικής θεραπείας). Αυτή η εκπληκτική ευκαιρία κοινής δουλειάς δια ζώσης κράτησε πάνω από τρία χρόνια και συνεχίζεται ως σήμερα σε μικρότερη έκταση, εξ αποστάσεως. Για αυτόν τον άνθρωπο θα άξιζε να πει κανείς πολύ περισσότερα: είναι θεραπευτής εξαιρετικού επιπέδου με πάνω από τριάντα χρόνια πείρας, αληθινά ορθόδοξος ψυχολόγος και συγχρόνως άνθρωπος με ευρύτατους επιστημονικούς ορίζοντες. Όμως δεν αγαπά τη δημοσιότητα· δέχεται ήσυχα τους ασθενείς του μαζί με λίγους ακόμη συνεργάτες, χωρίς την παραμικρή διαφήμιση. Μπορεί κανείς να φτάσει σε αυτόν μόνο με σύσταση, τα ραντεβού κλείνονται δύο μήνες νωρίτερα, και συχνά αρνείται νέους ασθενείς.
Την ίδια εποχή παρακολούθησα όλη την εκπαίδευση που ήταν δυνατή κοντά στους δύο κορυφαίους τότε ρωσόφωνους δασκάλους και εκλαϊκευτές της ΓΝΙ, τον Εγκόρ Μιρόνοφ και τον Βιατσεσλάβ Νόιφελντ. Έμεινα κατάπληκτος όταν έμαθα ότι η προσέγγιση στον εντοπισμό της αιτίας των σωματικών συμπτωμάτων, που ο μέντοράς μου εφαρμόζει διαισθητικά εδώ και πολλά χρόνια, έχει περιγραφεί τυπικά και επιστημονικά στα έργα του γιατρού Χάμερ ήδη από τη δεκαετία του ’80 και τη χρησιμοποιούν χιλιάδες έντιμοι γιατροί και ψυχολόγοι σε όλο τον κόσμο.
Πνευματικό μου θεμέλιο είναι ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός, στον οποίο ήρθα οριστικά μετά την επίσκεψή μου στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου του Αγίου Όρους και τη γνωριμία μου με τον Αρχιμανδρίτη Γαβριήλ (Γιούβρη), έναν από τους πιο στενούς μαθητές και συνεργάτες του μακαριστού Γέροντος Γρηγορίου (Ζούμη), ηγουμένου της μονής, του οποίου οι διδαχές έγιναν η βάση του ντοκιμαντέρ «Αδάμ, πού είσαι;». Κοντά σε αυτό το μοναστήρι, με την Πρόνοια του Θεού, ζω σήμερα.
