
Να δούμε την πραγματικότητα όπως είναι
ΣεμινάριαΜερικές φορές βρισκόμαστε σε αδιέξοδο και ως την τελευταία στιγμή λέμε: «Όλα καλά, έτσι είναι η ζωή». Και ξαφνικά: «Σε μένα δεν μπορούσε να συμβεί!..» Και ξαφνικά μένεις μόνος.
Κι εδώ είναι το σταυροδρόμι: να αναγνωρίσει κανείς την ευθύνη του και να τα αλλάξει όλα ή να χαθεί οριστικά στην απογοήτευση. Η αληθινή ζωή αρχίζει μόνο από εδώ. Να ζεις, να ζεις πραγματικά, δεν είναι δεδομένο.
Καμία απώλεια, διαζύγιο ή αρρώστια δεν ήρθε τυχαία. Πίσω από κάθε κρίση υπάρχει αιτία, πίσω από κάθε νίκη — αλγόριθμος. Για να βγει κανείς από το εξωτερικό αδιέξοδο, κάτι πρέπει να συνειδητοποιήσει, κάτι να διορθώσει μέσα του.

Ο γιατρός που δεν γνωρίζει την αιτία δεν μπορεί να αναλάβει τη θεραπεία.
— κοινή λογική
Όμως το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι αυτό
Το χάσμα ανάμεσα στην πεποίθηση και στην πραγματικότητα το κολλάει ένα συναίσθημα. Το συναίσθημα παραλύει μέσα στην απόγνωση
Το συναίσθημα γεννιέται από μια λανθασμένη πεποίθηση. Όσο εκείνη δεν έχει ονομαστεί, το συναίσθημα μοιάζει αναπόφευκτο.
Το σύστημα των πεποιθήσεων κληρονομείται. Κατακρίνοντας τους γονείς, υπογράφουμε την παράτασή του.

Λύση υπάρχει πάντα.
Όμως λυπάστε
ν’ αφήσετε το παράπονο.
Τολμήστε
Σε ποιους δεν ταιριάζει
- Σε όσους δεν ενδιαφέρονται για την αιτία και σε όσους πιστεύουν στις συμπτώσεις.
- Σε όσους το παράπονο προς τους άλλους έχει περάσει το σημείο χωρίς επιστροφή.
- Σε όσους πιστεύουν στο δικαιολογημένο παράπονο, και στους καλούς ανθρώπους, βέβαιους ότι έχουν δίκιο, που απλώς τους φέρθηκαν άδικα.
- Σε όσους έχουν «άριστες σχέσεις με τους γονείς τους, και δεν υπάρχει λόγος να σκαλίζουμε εκεί», και σε όλους όσοι «δεν τους αρέσει να σκαλίζουν το παρελθόν».
- Σε όσους περιμένουν κάτι εσωτεριστικό και μυστηριώδες, πιστεύουν στις επιβεβαιώσεις, στην οπτικοποίηση, στη θετική σκέψη.
- Σε όσους δεν είναι έτοιμοι να βρουν έστω και λίγο χρόνο την ημέρα για να λύσουν τα προβλήματά τους μέσα από την αυτοεξέταση ή την προσευχή.
Τι αλλάζει
Συνήθως έρχομαι με το πρόβλημα ότι κάποιος άλλος φέρεται λάθος — για παράδειγμα, η κόρη μου χάνει μαθήματα, δεν διαβάζει, δεν με ακούει όταν προσπαθώ να περιορίσω τον χρόνο στο κινητό. Κι εγώ είμαι σε άγχος και σοκ, εγώ είμαι καλή και σωστή, ενώ η κόρη μου φέρεται άσχημα. Και στη συνεδρία ξαφνικά αποδεικνύεται ότι η κόρη μου είναι καθρέφτης μου και της σχέσης μου με τη μαμά μου. Και απρόσμενα αλλάζει και η συμπεριφορά της κόρης μου — χωρίς τις νουθεσίες μου, απλώς επειδή άλλαξα λίγο εγώ η ίδια.
Όντας γιατρός ο ίδιος, έβλεπα με σκεπτικισμό αυτά τα ψυχολογικά κόλπα. Πέρασα από όλους τους ορθοπεδικούς, έκανα ένα σωρό μαγνητικές, ήπια ένα σωρό φάρμακα — αποτέλεσμα μηδέν. Μετά τη δουλειά με τον Αντόν άλλαξε η ματιά μου στη ζωή, και οι πόνοι στην πλάτη σιγά σιγά εξαφανίστηκαν.
Ο Αντόν μετέφερε την προσοχή μου από την ερώτηση «γιατί σε μένα» στην ερώτηση «για ποιο σκοπό». Σε κάθε κουβέντα έπαιρνα στυλό και τετράδιο, για να μη χάσω ούτε λέξη. Τώρα έχω μέσα μου περισσότερη ηρεμία και ευγνωμοσύνη για όσα έχω — κι αυτό μου δίνει ένα εσωτερικό στήριγμα.
Μετάφραση από τα ρωσικά
Συνεδρίες
Υπάρχουν νόμοι που δεν τους επινόησε ο άνθρωπος.